ELEVATE IPF یک کارآزمایی اکتشافی با دوز تصادفی فاز 2b است که با هدف بیماران IPF انجام می شود و کارایی و ایمنی دو دوز دئوپیرفنیدون سه بار در روز (TID) را در مقایسه با داروی تایید شده پیرفنیدون (801 میلی گرم) و دارونما پس از 26 مورد ارزیابی می کند. هفته استفاده
تجزیه و تحلیل نشان می دهد که آزمایش با موفقیت به نقطه پایانی اولیه دست یافت. در هفته 26 آزمایش، مصرف 825 میلی گرم دیپرفنیدون سه بار در روز به طور قابل توجهی کاهش ظرفیت حیاتی اجباری (FVC) را در بیماران کاهش داد، که تفاوت آماری معنی داری را در مقایسه با دارونما نشان داد (-21}}.5 میلی لیتر در برابر {-21}. {4}}.5 میلیلیتر، p=0.02)، نشاندهنده اثر درمانی قابلتوجه 80.9%. علاوه بر این، کارآزمایی همچنین اثربخشی وابسته به دوز قابل توجهی را نشان داد. به طور کلی، کاهش طبیعی FVC در طی 6 ماه برای افراد سالم 60 سال و بالاتر تقریباً -15.0 میلیلیتر تا -25.0 میلیلیتر است. اثر درمانی داروی کنترل فعال سه بار در روز در مقایسه با دارونما 1/54% ({19}}}.6 میلیلیتر در مقابل -112.5 میلیلیتر)، مطابق با نتایج کارآزمایی بالینی قبلی دارو بود.
این کارآزمایی همچنین به نقاط پایانی ثانویه کلیدی دست یافت، که نشان میدهد درمان دیپرفنیدون در کاهش کاهش ارزش پیشبینی درصد FVC (FVCpp) نسبت به گروه دارونما برتر است. FVCpp یکی دیگر از معیارهای عملکرد ریه است که علاوه بر خود FVC، ویژگی های کلیدی مانند سن، جنسیت، قد و نژاد بیماران را در نظر می گیرد تا در سطح بیمار استاندارد شود. دئوپیرفنیدون همچنین تفاوت های آماری معنی داری را در این نقطه پایانی نشان داد ({0}}.43 در مقابل -3.43، p=0.01)، که بیشتر اثر درمانی آن را تأیید می کند.
علاوه بر این، نتایج تجربی نشان داد که هر دو دوز دیپرفنیدون به خوبی تحمل شده و دارای ویژگی های ایمنی مطابق با مطالعات قبلی است.
Deupirfenidone پیرفنیدون deuterated است که یکی از دو روش درمانی استاندارد مورد استفاده در کنار nintedanib برای درمان IPF است. از طریق اصلاح دوتریوم، دیپرفنیدون دارای سرعت متابولیک آهسته تری در داخل بدن است، که ممکن است مدت اثر دارو را طولانی کرده و کارایی آن را بهبود بخشد.
