مقدمه ای بر مواد کمکی

الزامات کلی برای مواد کمکی خواص پایدار، عدم سازگاری یا منع مصرف با داروی اصلی، عدم وجود عوارض جانبی، عدم تأثیر بر اثربخشی درمانی، عدم تغییر شکل، ترک خوردن، کپک، هجوم حشرات در دمای اتاق، بی ضرر برای بدن انسان، بدون اثرات فیزیولوژیکی است. ، هیچ تداخل شیمیایی یا فیزیکی با داروی اصلی ندارد و تأثیری در تعیین محتوای داروی اصلی ندارد.
مخلوط دارویی که تحت واکنش‌های شیمیایی قرار نمی‌گیرد (مانند شربت، خوک یا وازلین مایع)، که در آن یک داروی درمانی اضافه می‌شود یا اجزای دیگر از طریق آن به هم چسبانده می‌شوند.
مواد غیر فعالی که مواد جانبی داروها یا آنتی ژن ها را تشکیل می دهند (مانند صمغ عربی، شربت، لانولین یا نشاسته). ماده‌ای اضافه می‌شود، مخصوصاً زمانی که مایع کافی در مخلوط دارویی وجود داشته باشد تا مخلوط برای تهیه قرص یا قرص چسبناک شود.
در زبان انگلیسی بین استثنا و وسیله نقلیه تفاوت وجود دارد. یک استثنا را می توان به عنوان یک ماده کمکی درک کرد، در حالی که یک وسیله نقلیه اغلب به یک وسیله انتقال، مانند یک حلال اشاره می کند.